سکوت معنا دار در برابر جزیره خواری

حسن عباسی

مقامات لشکری و کشوری در مراسمی که نامی از جزایر می‌آید بر مسکونی‌سازی و آبادانی جزایر تأکید می‌شود که اخبار آن نیز در رسانه‌ها می‌بینیم و می‌شنویم.

از سویی آنچه از دید و بازدید مسئولین از جزایر می‌بینیم و اخباری که منعکس می‌شوند، فقط اسم چند جزیره از جزایر مختلف کشور که همه‌ی آنها در استان هرمزگان واقع شده‌اند را تکرار می‌کنند.

در خلیج تا ابد فارس ایران جزایری داریم که گویا مسئولین آنها را از دید عموم مخفی کرده‌اند، برای نمونه «آریانا» و «زرکوه» جزایر ایرانی هستند، که در حال حاضر در تصرف «امارات متحده عربی» قرار دارند و همین مسئله برای افکار عمومی یک سئوال تاریخی بوجود آورده است که چرا جمهوری اسلامی تاکنون نسبت به رفع تصرف از آنها ، هیچ اقدامی انجام نداده است.

طبق اسناد موثق تاریخی و بین‌المللی این دو جزیره کوچک اما حیاتی یعنی «آریانا» و «زرکوه» متعلق به ایران هستند و هر دو جزیره در خارج از دریای سرزمینی امارات واقع شده‌اند، چرا که هر کشور تا فاصله ۲۴ مایل ( تقریبا ۴۴ کیلومتر) از ساحل خود به طرف دریا حق مالکیت بر دریای سرزمین خود دارد که اصطلاحأ به آن آب‌های داخلی و دریای سرزمینی آن کشور می‌گویند، در حالی که فاصله دو جزیره زرکوه و آریانا ( که اماراتی‌ها به آن صیر ابو نعیم می‌گویند) تا آب‌های سرزمینی امارات بیش از ۶۰ کیلومتر است.

از سویی دو‌ جزیره «سقطری» و «کیلمیا» در مجاورت سومالی قرار دارند و با وجود اینکه بیش از ۲۰۰ کیلومتر با یمن فاصله دارند متعلق به این کشور است و سومالی حقی برای حضور و تصاحب جزایر را ندارد.

با کمال تأسف در حال حاضر امارات از جزیره «زرکوه» با تمام توان خود نفت و گاز استخراج می‌کنند و مشغول آماده سازی برای بهره برداری از موهبت‌های خدادی جزیره «آریانا» برای تبدیل کردن آن به قطب گردشگری هستند و در این بین شاهد هیچ نوع واکنشی از سوی ایران برای بازپس‌گیری جزایر یاد شده نیستیم.

وزارت امورخارجه نیز سالیان است که دست روی دست گذاشته و گویا در حد پیگیری حقوقی بسنده کرده است تا با این روش شاید جزایر را پس بگیرند و هیچ خبری هم با کمال تأسف در این‌باره منعکس نمی‌شود.

اما دو جزیره گمنام و زیبای دیگر به نام «سیری و لاوان» که معروف هستند به «مروارید خلیج فارس» در اختیار داریم که کاملاً مالکیت مردم در آنها بلاموضوع شده و اسناد مالکیت قدیمی ملت روی هواست و مالکیت کل این جزایر به «شرکت فلات نفت قاره ایران» واگذار شده است.

با اینکه این شرکت نفتی سالهاست در جزایر؛ «قشم ، کیش ، سیری و لاوان» از جزایر استان هرمزگان و جزیره «خارگ» در استان بوشهر مشغول عملیات استخراج نفت و گاز است ، اما دفتر مرکزی‌ آن در تهران قرار دارد و نه هرمزگان! از سویی سهم انجام مسئولیت‌های اجتماعی این شرکت دولتی نفتی که از منابع استان استفاده می نماید، برای مردم هرمزگان صفر است.

جالب‌تر اینکه فلات قاره در زمینه اشتغال نیروی بومی حتی نیروهای فضای سبز خود را از همه استانهای ایران (شمال ، تهران ، اصفهان ، شیراز ، اهواز و…) به جز هرمزگان تأمین می‌کند ، گویا به شکل نانوشته‌ای مصوب کرده‌اند که استخدام نیرو در هر سطحی از استان هرمزگان که بیشترین منافع را از آن بهره‌مند می‌شوند ممنوع است!

از همین رو از همه نقاط کشور به جزایر تحت تصاحب خود پرواز گذاشته‌اند تا نیروهای شاغل در آنجا را جابه‌جا کند ، ولی یک پرواز هم به مرکز استان هرمزگان ندارند ، یعنی به همان دلایل نگذاشته‌اند.

از سویی این شرکت قانون را در چشم‌پوشی و سکوت کامل نمایندگان استان در مجلس و نماینده عالی دولت در استان دور زده و به همین راحتی سهم سه درصدی از فروش نفت و چهار درصدی از انعقاد قراردادها در منطقه نفتی را بالا کشیده، بماند که بنا بر موارد یاد شده هیچ چیزی نصیب استان نمی شود.

حتی مردم مظلوم و محروم جزایر که پیوسته در معرض آلودگی‌های ناشی از فعالیت ابزارهای قدیمی آنها هستند و سلامتی آنها را نشانه رفته است ، نیز از فواید آن محروم هستند. این در حالیست که اکثر جزایر ایران در خلیج فارس و مردم آن جزو محروم‌ترین و فقیرترین‌های کشورند به حدی که برخی از آنها حتی از امکانات ابتدایی زندگی هم محروم هستند.

پایان سخن اینکه با اوصاف یاد شده، در مورد جزایر باارزش نفتی ایران نه خبری می‌‌شنویم و نه نماینده‌ی مجلسی سینه چاک می‌کند و حرفی نمی‌زنند ، گویا جزایر یاد شده به علت قلت جمعیت ، کاملاً از نقشه ذهن شکار آرای آنان پاک شده است و دولت با ندادن امکانات اولیه زندگی به مردم این جزایر و به رسمیت نشناختن مالکیت مردم که سالهاست در آن سکونت دارند ، اثبات کرده که همگام با شرکت‌های جزیره خوار ، بر علیه ساکنان جزایر یاد شده یاری کرده است.

منبع: روزنامه ندای هرمزگان

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا