پیش به سوی ساخت و ساز در تاق بستان!/ سرانجام مدیر تاق بستان برکنار شد

مریم اطیابی

به گزارش اشکان نیوز ، در طول تجربه‌ی کاری پانزده‌ساله‌خودم در حوزه‌ی میراث فرهنگی، از سال‌های ۹۲تا کنون تنها مدیر پاکدستی که سر سالم به در بُرد «آفرین امامی» مدیر کاخ گلستان بود.
از «مهناز عبدالله خان گرجی» مدیر موزه ملی که اجازه‌ی خروج آثار به خارج از کشور به بهانه‌ی نمایشگاه را نمی‌داد و از مدیریت برکنارشد و بعد هم استعفانده شد تا سیاوش صابری کاخکی مدیر کل حفظ و احیای بناها، بافت‌ها و محوطه‌های تاریخی که جلوی خیلی از تخریب‌ها و ساخت و سازها ایستاد و حذف شد، تا زهرا احمدی‌پور رییس سازمان میراث فرهنگی که دست در لانه‌ی زنبور کرده و آب در لانه‌ی مفسدان می‌ریخت و برکنار شد،تا محمد علی حضرتی مدیرکل میراث قزوین که جلوی ساخت و ساز خیابان انصاری شرقی و باغستان‌های سنتی قزوین ایستاد و برایش پرونده‌هایی باز شد و احتمالا هنوز هم در گیر و دار پرونده است و امروز بستر مهیا می‌شود برای هر آنچه در قزوین نباید می‌شد، هر کدام به نوعی قربانی شدند.

تنها نماینده‌ی مجلسی هم که بدون هیچ چشمداشتی از میراث فرهنگی دفاع کرد و پای کار وزارتخانه شدن آن صفر تا صد ایستاد پروانه سلحشوری بود که بی‌شک با تمام شدن دوران نمایندگی‌اش بسیاری از منصب دوستان میراثی نفس راحتی می‌کشند و از شر اخطارهایش راحت شدند.

به این فهرست ملیحه مهدی‌ابادی را هم اضافه می‌کنم.مدیر تاق بستان که از بهمن سال ۹۸ تا ۱۰ دی ۹۹ جلوی خیلی از اقدامات را گرفت.

از رفتنش نه تنها تعجب نکردم بلکه هر لحظه هم منتظر شنیدن خبرش بودم. اصلا برایم عجیب بود که میراث فرهنگی از این ناپرهیزی‌ها نمی‌کند و با توجه به ساختار «دورهمی لقمه‌ای هست»، انتخاب چنین آدمی بیشتر شبیه خار در گلو است تا آب گوارایِ پس از نوشِ جانِ لقمه.

احیا موزه سنگ با ۱۲ سرستون‌ ساسانی، ایجاد کمیته‌ی کارشناسی درختان که بعید می‌دانم با توجه به اخبار کرمانشاه و کمبود بودجه به فرجامی رسیده باشد، گرفتن پایگاه ژئو فیزیک (زلزله‌شناسی کرمانشاه) برای تبدیل آن به پایگاه میراث فرهنگی و تلاش برای جلوگیری از کارهای غیرقانونی از جمله مکاتبات صریح و شفاف با شهرداری در خصوص عدم اجازه‌ی ساخت تله کابین در حریم ویژه‌ی تاق بستان از جمله کارهای مهدی‌ابادی بود.

همچنین جلوگیری از خرابکاری‌های بیشتر در پهنه‌ی زردی که روزگاری نه چندان دور بر اساس ضوابط حاکم بر تاق بستان حتی اجازه‌ی کاشت درخت هم وجود نداشت و به یمن حضور بزرگان عرصه‌ی میراث فرهنگی امروز در ۲۰۰ متری آن جولان طرح ساخت هتل می‌دهند.

پهنه‌ی زردی که اینک دست کم ۲۰الی ۲۵ معارض دارد و در نهایت میراث فرهنگی با وضعیتی ‌که خود بسترش را فراهم کرده و شکر خدا نام هیچ‌کدام از مشایعت کنندگان این ضوابط را هم که خودشان را علامه‌ی دهر می‌دانند تریلی نمی‌کشد، باید طرحی تهیه شود تا مشخص شود بر اساس ضوابط ابلاغی وزیر میراث فرهنگی چگونه اجازه‌ی ساخت داده شود.

بدیهی است که در این ساختار هرگز گردن کسی از مو باریک‌تر نیست و غائله با من نبودم دستم بود به پایان می‌رسد!

درست مثل پهنه‌ی شکارگاه که امروز به راحتی مجوز ساخت خانه‌های قولنامه‌ای‌اش صادر می‌شود و گویی نه خانی آمده و نه خانی رفته است و اینجا عرصه‌ی ساسانی است.

چه باک! حالا هم خیال مدیر کل میراث فرهنگی استان راحت است هم شهرداری که در آخرین روزهای رفتن مهدی‌ابادی نیوجرسی جلوی تاق بستان گذاشته بودند با صورت حساب تقریبی ۱۱ میلیاردی جریمه برای سازه‌ی ورودی تاق بستان! تله کابین ساخته می‌شود و قطعاً روح استاندار،شهرداری و میراث فرهنگی شاد می‌شود! پهنه‌ی زرد هم باید منتظر نوید روزهای خوش ساخت و ساز باشد!

از مدعیان میراث فرهنگی بیش از این انتظار نداشته باشید، به هر سو که بنگرید کویر برهوتی است که بر خاک آن کویر نامشان را جاودانه کرده‌اند.

مخلص کلام می‌شود یک دستمریزاد و احترام تمام قد برای آقایی که نمی‌شناسمش ولی وقتی فیلمش برای دفاع از تاق بستان به دستم رسید با چنان حرارتی اجازه‌ی گذاشتن نیوجرسی را نمی‌داد که حاضران به او گفتند الان سکته ‌می‌کنی و یک دستمریزاد و احترام تمام قد به خانم ملیحه مهدی آبادی.
کردها را به شرافت و مرادانگی‌شان می‌شناسند و از نظر من آن اقا نماد شرافت یک مرد کرد بود و مهدی‌آبادی هم نماد یک شیرزن آزاده‌ی کرد که با تمام توانشان دست خالی از تاق بستان دفاع کردند.ای کاش ذره‌ای از این غیرت و حمیت در مسئولان میراث فرهنگی یافت شود!

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا